Nasza wspólna pasja trwa już od 2003 roku. Pasieka24.pl - portal dla Pszczelarzy z pasją
pasieka24.pl04.08.2012 - 05.08.2012
Targi Pszczelarskie w Karczowiskach
17.08.2012 - 19.08.2012
V ŚWIĘTOKRZYSKIE ŚWIĘTO PSZCZOŁY w Bałtowie
06.10.2012 - 07.10.2012
DNI OTWARTE W FIRMIE "ŁYSOŃ"
| Rozdział 8. Metody biotechniczne w zwalczaniu warrozy |
|
|
| Wpisany przez Chorbiński Paweł , |
|
Pokonaj warrozę. Wydanie II poszerzone, Rozdział: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8. 8. Metody biotechniczne w zwalczaniu warrozyWykorzystanie broni biotechnicznej Ramka pracyMetody biotechniczne, czasami nazywane hodowlanymi, w zwalczaniu pasożyta Varroa destructor opierają się na wykorzystaniu jego szczególnego powinowactwa do czerwiu trutowego. Jeżeli w rodzinie jest czerw trutowy, to większość samic stara się dokonać rozwoju na tym czerwiu. Początkowo próbowano wycinać zabudowę trutową wprost z plastrów, ale obecnie w tym celu stosuje się najpowszechniej tzw. ramkę pracy.
W celu przyspieszenia odbudowy ramek pracy warto zaopatrzyć je w węzę trutową. Bardzo ważne jest przestrzeganie terminu wyciągania ramki pracy z ula. Spóźnienie się z jej usunięciem powoduje, że (...)*
Ramki sekcyjneOdmianą pełnej ramki pracy, są ramki sekcyjne, podzielone zazwyczaj na 2 lub 3 części (sekcje). Wprawia się w nie węzę trutową i daje rodzinom do odbudowania. Przy ramce dwusekcyjnej, każdą sekcję naprzemiennie wycina się po zasklepieniu czerwiu trutowego – zwykle co 10 dni - ponownie wprawiając węzę. W przypadku ramek trzysekcyjnych wycinanie prowadzi się co 6 dni. Czerw z wyciętych ramek pracy niszczymy przez (...)*
Zupełne usuwanie czerwiu i izolowanie matkiInna metoda biotechniczna polega na zupełnym usunięciu czerwiu z rodziny, a następnie izolowaniu matki tylko na jednym plastrze do czerwienia. Po zasklepieniu czerwiu na takim plastrze, usuwa się go z rodziny i ponownie umożliwia matce czerwienie tylko na jednym plastrze. Plastry usunięte z wielu rodzin wykorzystuje się do (...)*
Podsumowanie metod biotechnicznychW obu metodach plastry z czerwiem pełnią rolę swoistych pułapek na roztocze. Pierwsza metoda z zastosowaniem ramki pracy jest łatwiejsza w wykonaniu, a także nie narusza struktury rodziny pszczelej i nie pozbawia jej przyrostu nowych generacji pszczół robotnic. Może być jednak stosowana tylko w tym okresie, kiedy rodzina pszczela jest skłonna do wychowu trutni. Drugą metodę można stosować tylko w ograniczonym zakresie, aby nie dopuścić do nadmiernego osłabienia rodziny pszczelej. Podobne efekty daje wykorzystanie zaczerwionej ramki trutowej w osadzonych rojach lub odkładach bez czerwiu. Stosuje się także kompleksowe postępowanie, w czasie którego z każdej rodziny tworzymy odkład, a po zakończeniu produkcji wszystkie macierzaki są likwidowane, a pszczoły z nich zasilają rodziny stworzone z tych odkładów. Te ostatnie zabiegi określa się mianem metody rotacyjnej lub sztuczną rójką. Hodowla pszczół na plastrach o zmniejszonej średnicy komórek. Jak dotąd w badaniach prowadzonych w Europie nie wykazano, że zmniejszona komórka plastra daje istotne zmniejszenie populacji pasożyta. Ja wyżej wspomniano pasożyty chętniej namnażają się w komórkach gdzie larwa ma ciaśniejsza komórkę, np. w wyniku wielokrotnego przeczerwienia. Hodowla pszczół VSHHodowla pszczół VSH (Varroa sensitive hygiene) – (dosł. higiena związana z warrozą). Hodowla pszczół wykorzystująca genetycznie uwarunkowaną cechę pszczoły miodnej, dzięki której pszczoły robotnice potrafią rozpoznać i usunąć zasklepiony czerw porażony przez roztocz Varroa destructor. Jest przekazywana przez matkę na swoje potomstwo. Dzięki odpowiedniej selekcji i krzyżowaniu pszczół wraz z wykorzystaniem odp. testów higienicznych można uzyskać pszczoły z VSH. W rodzinach o wysokim poziomie VSH obserwuje się obniżenie inwazji V. destructor o ponad 70%, a także ich znaczna odporność na choroby czerwiu (np. zgnilec amerykański). (...)*
Niszczenie roztoczy w środowisku zewnętrznymUle drewniane po mechanicznym oczyszczeniu powinny być lekko opalone. Podobnie należy postąpić ze sprzętem pszczelarskim wytrzymałym na wysoką temperaturę. Zabieg ten należy obowiązkowo przeprowadzić w przypadku likwidacji rodzin porażonych roztoczem Varroa destructor. W pustych ulach styropianowych prowadzi się odparowywanie kwasu mrówkowego przez 1-2 dni. Plastry z zamarłym czerwiem najlepiej zlikwidować przez spalenie, ewentualnie, jeżeli zawierają mało czerwiu, można je przetopić na wosk. Puste ule, pozbawione plastrów i zabezpieczone przed dostępem pszczół, można użytkować bez uprzedniego opalania dopiero po upływie 9 dni - tyle bowiem wynosi czas przeżycia roztoczy Varroa destructor w środowisku zewnętrznym bez obecności czerwiu i pszczół. Problem oporności V. destructor na środki chemicznePo pojawieniu się inwazji V. destructor na terenie Europy podjęto decyzję, że podstawą jej ograniczania będzie stosowanie środków roztoczobójczych – akarycydów. W czasie pierwszych 20 lat inwazji walka z pasożytem wydawała się stosunkowo prosta – po głównym miodobraniu wykonywano zabiegi zwalczania, które zupełnie wystarczały do prawidłowego funkcjonowania rodzin pszczelich. Wydawało się wszystkim, że problem został rozwiązany i z warrozą da się normalnie prowadzić pasieki. Niestety już w 1991 roku pojawiły się pierwsze informacje z terenu Włoch, że mimo rutynowego leczenia Apistanem wystąpiły znaczne straty w rodzinach pszczelich po zimowli i przyczyną był właśnie roztocz V. destructor. Okazało się, że samice roztocza w tych rodzinach wykazały się (...)* Aby nie dopuścić do wystąpienia oporności na środki warroabójcze należy w miarę możliwości stosować w kolejnych latach po sobie, substancje z odmiennych grup chemicznych. Obniżeniu możliwości wystąpienia oporności sprzyja dokładna walka z warrozą polegająca na łączeniu zabiegów chemicznych z biotechnicznymi, wykorzystanie gospodarki rotacyjnej lub zastosowanie zintegrowanych metod zwalczania V. destructor.
Rozdział: 1. 2. 3. 4. 5. 6. 7. 8.
» *Pełna treść rozdziału w książce "Pokonaj warrozę", |