Przyswajalność pyłku kwiatowego przez organizm człowieka

Do niedawna uważano, że poprzez mielenie, moczenie w wodzie, czy pod wpływem fermentacji ziarna pyłku kwiatowego ulegają zniszczeniu i substancje biologicznie aktywne obecne w nim uwalniają się do środowiska zewnętrznego. Taki obraz mechanicznego i enzymatycznego niszczenia ścian otaczających komórki pyłku utrwaliły poglądy rozpowszechniane w latach 80. ubiegłego stulecia.

pyłek pszczeli
fot. © Dariusz Małanowski

Przykładem może być publikacja Dobrovody (1986). Powołując się na ówczesnych badaczy podaje on, że rozbicie egzyny, okrywającej ziarno pyłku, warstwy złożonej ze sporopolleniny, możliwe jest na drodze mechanicznej, poprzez zmielenie pyłku kwiatowego w specjalnych młynach przemysłowych. Dzięki temu pyłek kwiatowy stawał się przyswajalny w przewodzie pokarmowym człowieka. Inny sposób polegał na zalaniu pyłku kwiatowego ciepłą wodą na 2-3 godziny. Proces ten miał powodować spęcznienie i pękanie ziaren pyłku. Podobnie mieszanie pyłku kwiatowego z miodem i poddanie go fermentacji mikrobiologicznej podobnej jak w procesie powstawania pierzgi, przy udziale pałeczek Lactobacillus acidophilus (obecnych w obnóżach pyłkowych formowanych przez pszczoły) miało przyczyniać się do trawienia enzymatycznego ścian ziaren pyłku. Stąd pyłek ten nazywany był pyłkiem enzymatycznym. Schemat ziarna pyłku przedstawiono na ryc. 1.

pyłek pszczeli
Ryc. 1. Schemat budowy ziarna
pyłku: 1 – apertura,
2 – jądro i jego struktura,
3 – intyna, 4 – egzyna
(wg Tichonowa i wsp. 2010)

Późniejsze badania wykazały, że we wszystkich tych wymienionych powyżej przypadkach ziarna pyłku pozostawały nienaruszone. Okazało się, że poprzez mielenie nie można poprawić procesu przyswajalności pyłku kwiatowego przez organizm człowieka. Mielenie pozwalało jedynie na rozbicie obnóży na pojedyncze ziarna lub fragmenty złożone z dwóch lub kilku ziaren i łatwiejsze przygotowywanie tego produktu do spożycia (uzyskiwanie jednorodnej mieszaniny w płynach lub pożywieniu).

Moczenie w ciepłej wodzie (poniżej 40oC) powoduje natomiast spęcznienie ziaren pyłku i ich przyswajalność w przewodzie pokarmowym człowieka wzrasta z 30 do 70% (Martino, 1975). Podobnie fermentacja ziaren pyłku w miodzie zwiększa ich przyswajalność w przewodzie pokarmowym do 75% (Spohr, 1983). Warto w tym miejscu dodać, że w warunkach naturalnych ziarna pyłku, które trafiają na znamię słupka, stymulowane są do kiełkowania poprzez wydzielinę znamienia, w której ziarna pęcznieją, a otoczona intyną komórka wegetatywna wysuwa się przez aperturę w egzynie na zewnątrz i jako łagiewka wnika do szyjki słupka. A zatem w warunkach naturalnych także nie dochodzi do pękania ziaren pyłku.

Według współczesnych poglądów przyswajalność substancji biologicznie aktywnych znajdujących się w pyłku kwiatowym zachodzi w przewodzie pokarmowym człowieka na drodze enzymatycznej, bez zniszczenia egzyny ziaren pyłku. Już Barker i Lechner (1972) sugerowali, że enzymy jelitowe działają na substancje zawarte wewnątrz ziaren pyłku poprzez pory znajdujące się w egzynie i dotykające intyny, zwane aperturami. Pod wpływem chymotrypsyny, trypsyny, lipazy i proteaz (enzymów rozkładających białka), znajdujących się w soku jelitowym człowieka następować miało, poprzez apertury, uwalnianie substancji biologicznie aktywnych pyłku kwiatowego do światła jelita.

Badania Franchi i wsp. (1985, 1987) prowadzone na zwierzętach doświadczalnych (myszy) wykazały, że tylko część ziaren pyłku kwiatowego ulega częściowemu trawieniu w ich przewodzie pokarmowym, podczas gdy większość ziaren przechodzi przez przewód pokarmowy w stanie niezmienionym. Podobne zachowanie się ziaren pyłku obserwowano w przewodzie pokarmowym człowieka. Częściowemu trawieniu ulegały również ziarna pyłku poddawane trawieniu w warunkach in vitro w środowisku alkalicznym w obecności enzymów trzustkowych.


Talela 1. Trawienie białka w ziarnach pyłku
maku lekarskiego i leszczyny pospolitej
w sztucznym soku jelitowym (wg Franchi
i wsp., 1997)
Późniejsze badania Linskensa i Jorge (1997) wykazały, że w sztucznym soku żołądkowym (pepsyna, papaina, pH 3,5) trawienie ziaren pyłku nie zachodziło. Natomiast w sztucznym soku jelitowym (Franchi i wsp., 1997) w obecności enzymów trzustkowym (amylazy, lipazy i proteazy, pH 8,5) trawienie węglowodanów złożonych i białka zachodziło powolnie, ale w sposób postępujący w czasie. Dla przykładu trawienie białka w ziarnach pyłku maku lekarskiego i leszczyny pospolitej po 12 godzinach wynosiło odpowiednio 32,2 i 36,5%, a po 24 godz. odpowiednio 53,2 i 59,1% (tab. 1.).

[...] - część treści ukryta, w całości dostępna tylko dla zalogowanych e-Prenumeratorów

prof. dr hab. Bogdan Kędzia


Artykuł "Przyswajalność pyłku kwiatowego przez organizm człowieka" ukazał się w czasopiśmie "Pasieka" nr 1/2011, str. 39.


Czasopismo dla pszczelarzy z pasją - Pasieka
Zamów czasopismo
"Pasieka" do domu


Co w trawie piszczy...

Międzynarodowa Wystawa Pszczelarska Pszczoła Hanácka

Międzynarodowa Wystawa Pszczelarska Pszczoła Hanácka W dniach 19-20 października 2018 zapraszamy na Międzynarodową Wystawę Pszczelarską związaną z konferencją innowatorów i wynalazców  [ ... ]

Czytaj więcej »
ULmonitor
ULmonitor

ULmonitor www.ulmonitor.pl Pszczelarstwo często kojarzy się przede wszystkim z tradycją. Tradycyjne rzemiosło, tradycyjna czyli naturalna i zdrowa żywność, pszczoły i ich miód towarzysz [ ... ]

Czytaj więcej »
Proporcje cukru do wody oraz objętość uzyskanego syropu
Proporcje cukru do wody oraz objętość uzyskanego syropu

Proporcje cukru do wody oraz objętość uzyskanego syropu
fot. Roman Dudzik Syrop o proporcji 1:1 (1 kg cukru na 1 litr wody)
1 litr syropu zawiera 625 g cukru

Cukier w kilogramach  [ ... ]



Czytaj więcej »
Inne artykuły »

Najczęściej czytane w ostatnich numerach:

Mało znane drzewa dostarczające pożytku
Sulborska AnetaMało znane drzewa dostarczające pożytku

Mało znane drzewa dostarczające pożytku Kontynuując cykl o mało znanych roślinach atrakcyjnych dla pszczół w niniejszym artykule prezentujemy mało znane drzewa dostarczające nektaru i pyłku, które warto nasadzać w pobliżu pasiek, zwłaszcza że niektóre mogą wypełnić lukę poży [ ... ]

Pasieka 3/2016
Czy pszczołom grozi zagłada?
Michał Zawilak, Krzysztof ZawilakCzy pszczołom grozi zagłada?

Czy pszczołom grozi zagłada? Dobre wyniki przyszłego sezonu pszczelarskiego zależą od prawidłowego zazimowania rodzin i warunków przebiegu zimowli. Tylko żywe, silne i zdrowe rodziny wiosną dają tego pewność. Taką ogólną prawidłowość zakłócają liczne doniesienia z wielu regio [ ... ]

Pasieka 2/2016
Srebrny medal dla „Pasieki” na 44 Kongresie Apimondii
Krawczyk RafałSrebrny medal dla „Pasieki” na 44 Kongresie  Apimondii

Srebrny medal dla „Pasieki” na 44 Kongresie Apimondii Międzynarodowy Kongres Pszczelarski Apimondia organizowany jest od 1897 r. - ma więc wieloletnią tradycję. Odbywa się co 2 lata (z drobnymi odstępstwami, m.in. w okresie I i II wojny światowej), za każdym razem w innym kraju.  [ ... ]

Pasieka 6/2015